Μίκης Θεοδωράκης - Γελαστό Παιδί

To "Γελαστό Παιδί" του Μίκη Θεοδωράκη, στην πραγματικότητα ήταν Ιρλανδός επαναστάτης που πολέμησε τους Βρετανούς και σκοτώθηκε σε εμφύλια σύρραξη.


Ήταν ο Michael Collins, ένας απ΄τους σημαντικότερους ηγέτες του ιρλανδικού απελευθερωτικού κινήματος.

Πρόκειται, σύμφωνα με τη Μηχανή του Χρόνου, για ένα μελοποιημένο ποίημα του Ιρλανδού ποιητή Brendan Beham, το οποίο μεταφράστηκε από το Βασίλη Ρώτα και μελοποιήθηκε από τον Μίκη Θεοδωράκη τον Οκτώβριο του 1961 για τις ανάγκες του έργου "Ένας Όμηρος".

Οι αρχικοί στίχοι του 1961 έλεγαν "σκοτώσαν οι δικοί μας το Γελαστό Παιδί». Στη θεατρική παράσταση Μαγική Πόλη που ανέβηκε το 1962, "οι δικοί μας" έγιναν "εχθροί" και πλέον όλοι τραγουδούσαν "Σκοτώσαν οι εχθροί μας το γελαστό παιδί". Στις συναυλίες μετά την πτώση της Χούντας οι "εχθροί" έγιναν "φασίστες". Ετσι, η κάθε εποχή έχει το δικό της τραγούδι. Στην τελευταία εκδοχή έγινε ένα από τα αγαπημένα τραγούδια της γενιάς του Πολυτεχνείου. Ίσως γιατί το «γελαστό παιδί» της Ιρλανδίας αν ζούσε στην Ελλάδα, σίγουρα θα ήταν ένας από τους εξεγερμένους νέους που αψήφησαν τη χούντα.

Παύλος Παυλίδης - Μόχα

Σε μία συνέντευξή το Μάιο του 2004 ο Παύλος Παυλίδης είχε πει: Είναι παράξενη ιστορία. Το κομμάτι αυτό γράφτηκε καθ’ οδόν, σ’ ένα ταξίδι στην άγονη γραμμή. Είχα γράψει το πρώτο κουπλέ και έτσι όπως καθόμουν στην καμπίνα σκέφτηκα ότι ήταν η πρώτη φορά που μιλάω για έναν ήρωα, που θα ήθελα να έχει όνομα. Κι ενώ το ποίημα μιλάει για ένα φανταστικό πρόσωπο, το οποίο υποτίθεται ότι είναι ναύτης, ακριβώς μπροστά μου είχα ένα βιβλίο με τον τίτλο «Μόχα ο Τρελός, Μόχα ο Σοφός». Εγώ δεν ήξερα καν για ποιο πράγμα μιλάει αυτό το βιβλίο και συνέχισα, τέλος πάντων, με αυτή τη φράση τα στιχάκια που έγραφα και έφτασα και στο τέλος του κομματιού. Μετά άνοιξα το βιβλίο και διαπίστωσα ότι ο Μόχα ήταν ένας τύπος που είχε πεθάνει από τα βασανιστήρια σε μια φυλακή κάποιας αφρικάνικης χούντας – νομίζω στη Νιγηρία, αλλά δεν είμαι σίγουρος. Φαντάζομαι ότι είναι το υποκοριστικό του Μοχάμετ. Αυτός ο άνθρωπος, λοιπόν, καταδικάστηκε επειδή κάθε φορά που είχε κάτι σημαντικό στο μυαλό του έβγαινε στο δρόμο και το φώναζε – εξ ου και ο τίτλος – παρατσούκλι του βιβλίου «Μόχα ο Τρελός, Μόχα ο Σοφός».

Νικόλας Άσιμος-Το παπάκι

Το τραγούδι αυτό είναι ένα νανούρισμα, που έγραψε ο Άσιμος για να κοιμίζει την κόρη του στο υπόγειο της Αραχώβης. Η Αλεξίου το έκανε πρόβα στο στούντιο. Ο ηχολήπτης ηχογραφούσε διακριτικά. Στη μέση της πρόβας σηκώθηκε ο Άσιμος, άνοιξε μόνος του την πόρτα και μπήκε στο στούντιο. Περιφερόταν πίσω απ τη Χαρούλα. Άρχισε ξαφνικά να τραγουδά, ενώ βρισκόταν ακόμα πίσω της. Ο Άσιμος ήταν βουρκωμένος. Τραγουδούσε για πάρτη του αυτό που άκουγε εκείνην την στιγμή. Και η Χαρούλα ήταν συγκινημένη. Ούτε γύρισε να δει που βρισκόταν ο Νικόλας, τι έκανε. Είχε μπει κι εκείνη σ’ αυτό που συνέβαινε. Γιατί συνέβαινε κάτι ακαριαίο και μαγικό.

Διονύσης Σαββόπουλος - Μακρύ ζεϊμπέκικο για τον Νίκο

Ο Διονύσης Σαββόπουλος, διάβασε το βιβλίο του Νίκου Κοεμτζή και, εμπνευσμένος από την ιστορία του, έγραψε το τραγούδι «Μακρύ ζεϊμπέκικο για τον Νίκο», στο οποίο και περιγράφει τη ζωή του. Από τα πρώτα του βήματα στην Κατερίνη, μέχρι τη στιγμή της έκρηξης στη "Νεράιδα" και τις δολοφονίες. Ο σκηνοθέτης Παύλος Τάσιος, με τη σειρά του, εμπνευσμένος από το τραγούδι του Σαββόπουλου έκανε την ταινία "Παραγγελιά".


Μακρύ ζεϊμπέκικο για τον Νίκο του Διονύση Σαββόπουλου

ΤΟ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ Σπυριδούλα

Το όνομα του συγκροτήματος, κατά μία εκδοχή, ήταν δανεισμένο από την τραγική ιστορία της 12χρονης Σπυριδούλας Ράπτη την οποία σιδέρωσαν τα αφεντικά της, Γιώργος και Αντιγόνη Βεϊζαδέ, τον Αύγουστο του 1955. Λίγα χρόνια πριν δημιουργήσουν το συγκρότημα, οι αδερφοί Σπυρόπουλοι χρησιμοποίησαν το ίδιο όνομα για να υπογράψουν μια αντιεξουσιαστική μπροσούρα που κυκλοφόρησε στα Εξάρχεια. Σύμφωνα με φήμες, η φιλολογία γύρω από το όνομα άρεσε πολύ στον Γιώργο Πετσίλα, διευθυντή της ΕΜΙΑΛ τότε, τόσο που έστειλε τον παραγωγό Θόδωρο Σαραντή να πάει στο σπίτι της οδού Λήμνου και να βρει το συγκρότημα.